OFFF to Paris. Met 3 collega’s gaan we naar ‘the city of light’ en thuishaven van de croissants. Het festival – dat ook nog eens zijn 10e verjaardag viert – heeft als thema dit jaar ‘Nostalgia For A Past Future’. Het is een 3-daags evenement met op het programma o.a. design conferenties, multimedia trade fair, digitale animatie, performances, discussies en workshops voor artiesten. Het meeste ervan richt zich op alle soorten visuele media. Kijk eens op http://www.offf.ws/.

— Aangezien er tijdens het event geen wifi of internet beschikbaar was, volgt nu pas de samenvatting van de 3 dagen OFFF —

DAG 1: Arrivé à Paris
Opstaan voor dag en dauw en meteen de trein op. In Parijs zocht ik — tevergeefs — naar accordeonmuziek en bijhorende sepia-sfeertje. Eén ding was het wel: WARM! Het festival zelf vond plaats in La Grande Halle de la Villette.

OFFF Paris 2010 Titles from OFFF on Vimeo.

Op naar de keynotes, bandje rond de pols. Helaas … door een treinstaking valt de keynote van H5 weg. De presentatie van Craig Ward is de eerste waarvan ik onder de indruk ben. Craig Ward is een designer en illustrator die met woorden speelt. Hij creëert zijn beelden voornamelijk via fotografie en bewerkt ze vervolgens. Met zijn idee ‘Words are pictures‘ maakt hij woorden van o.a. geknipt krullend haar, een font op microformaat met bacteriën. Of hij laat via een computerprogramma wortels groeien als woorden. Knap!

De volgende presentatie die opviel was van ‘The Wooster Collective‘ met hun case ‘The Billboard liberation Front‘. Deze beweging is de schreeuwende reclame-billboards in de stad beu en wil deze ruimte teruggeven aan de bewoners. De man in de straat wordt hier dus de kunstenaar: ze gaan het billboard dus tot iets anders bewerken. Nuance: ze vernielen de borden niet, maar passen ze aan de omgeving aan of doen er iets leuk mee.

‘The Wooster Collective’ verzamelt kunst in de stad die normaal meteen zou verdwijnen en geeft het op die manier een reden tot bestaan. Het zijn voorbijgangers die foto’s nemen en verspreiden via internet. Een andere artiest werkt in de stad met tekstballonnen.

DAG 2

Hoss Gifford had een zeer herkenbare presentatie. Met ‘Things I’ve learned’ haalde hij de frustraties aan die klanten veroorzaken tijdens het creatieve proces. Zoals bv. N.E.R.T.F.M. — Nobody Ever Reads The Fucking Manual. Heel grappig is de applicatie die hij heeft gemaakt. Het is eigenlijk gewoon een klok en je moet ervoor betalen. Het idee erachter: het hoeft niet altijd ingewikkeld te zijn. De applicatie betaalt nu nog steeds elke dag zijn lunch.

Thara McPherson is een artieste die kunst maakt over de ‘habits’ van mensen.  Ze maakt schilderijen en illustraties voor boeken. Haar schattige, beetje lugubere figuren worden zelfs 3D gemaakt. Haar website is zeker het bekijken waard.

Een andere opmerkelijke presentatie was van ‘Goodby, Silverstein & Partners‘. Hun ‘Help the Honeybees‘ case voor Häagen-Dazs was zeer leuk om naar te kijken. Voornamelijk omdat het alle media omvatte die je maar kon gebruiken. Omdat de bijen met uitsterven bedreigd zijn, wou Häagen-Dazs zich hiervoor inzetten. Passeerden o.a. de revue: een website met de uitleg en de motivatie.  Een viral op YouTube. Een printcampagne waarbij je zelf de zaadjes kon plukken, planten en zo een zonnebloem voor de bijen laten groeien. De opbrengst ging naar research over de honingbij.

DAG 3
Ook opvallend: de presentaties van creatieve bureau’s die vol frustratie zaten over dingen die ze moesten maken. En de klant die het dan net iets anders zag. Minstens even opvallend was de passie waarmee ze hun werk kwamen voorstellen. Het bureau werd vaak voorgesteld als een familie waar veel lol was, ruimte werd voorzien voor debat en niet voor spot. Je moet geïnspireerd worden door iemand, niet gemotiveerd. Iemand motiveren is iemand laten doen wat jij wilt. Iemand inspireren is iemand laten doen wat hij/zij het beste kan.

Art+Com ging voornamelijk over installatie-kunst en hoe dit in de reclame gebruikt zou kunnen worden. Deze straffe gasten hebben ook de hologrammen voorzien op de catwalk bij de voorstelling van de nieuwe Diesel collectie.

Op de 3e dag was het vooral veel kijken, o.a. naar indrukwekkende computer graphics. Nog een waardige afsluiten van deze succeseditie van Offf: het project over sponsors van Julien Vallée, een motion design artist.

OFFF Paris 2010 Sponsors Titles from OFFF on Vimeo.

Thanks for reading. And now f*ck OFFF !

Slogans zijn het nieuwe zwart, toch voor de Vlaamse zelfstandige en zijn bestelwagentje. Henk van der Scher verzamelde op zijn site meer dan 1000 foto’s met deze rondrijdende reclame-opschriften. Soms pareltjes van het zuiverste soort, vaak hilarisch. En allemaal schreeuwen ze om onze aandacht. Of wat dacht je van ‘Perier’s vleesbedrijf. Pleased to meat you’ en ‘De Jong Betonboringen. License to drill’. Conclusies? Het ultrawitte bestelwagentje is niet meer. En: iedereen is creatief-met-woorden. Smullen!

Na twaalf weken stage zal ik toch ook maar eens iets van me laten horen op de NOCUS-blog. En wat kan ik dan beter schrijven, dan een lofzang aan mijn stageplaats. Om het simpel te houden: de tien leukste dingen aan een stage bij NOCUS:

1. Picknicks aan het kanaal, al dan niet met speculaties over de zwarte blok op het rond punt. Dit puntje is natuurlijk enkel geldig op zonnige dagen.

2. Meezingen met de radio mag. Af en toe toch. Liefst met geïmproviseerde teksten.

3. De visjes. Ze zeggen wel niet veel, maar toch leuk dat ze er zijn. En hun eigen facebookpagina hebben.

4. De jarigen krijgen een kroon en scepter. En geen papieren prul, nee, een echte blinkende plastieken kroon.

5. Baboushka’s. Die zijn gewoon leuk. Stiekem blijf ik hopen dat ik op een dag eentje opendoe met een verrassing in.

6. Belangrijke gebeurtenissen worden steevast gevierd met een hapje en een drankje. En er gebeuren vaak belangrijke dingen bij NOCUS.

7. De fruitmand. Een constante aanvoer van vitaminen verzekerd!

8. Bij elk voorstel dat ik deed kreeg ik meteen de kans om het ook uit te voeren. Constructief, positief en gewoon leuk om te horen.

9. Ze hebben hier al een goed werkende koffiemachine, dus ik kreeg effectief zinvolle en leuke opdrachten.

10. Alle collega’s zijn supertof en hebben me vanaf dag één verwelkomd hebben in hun midden.

Zondag 12 september is het opnieuw zover, de tweede editie van HOERA! Hip Handwerk! Net zoals vorig jaar kan je van 10 tot 18 uur in het Modemuseum Hasselt terecht voor een indoor designer-markt. Voor degene die er vorig jaar niet waren: op deze ‘markt’ stellen een aantal jonge ontwerpers hun home-made spullen voor in de centrale hal van het museum. O ja: gratis toegang! Schrijf het dus nu al in je agenda.

Sfeerbeelden van vorig jaar.

Honda startte onlangs met het straffe social media film project ‘Live every litre‘. 13 globetrotters filmen hun avonturen terwijl ze met de nieuwe hybride Honda CR-Z door Europa reizen. Iedereen kan de reizigers tips geven en zo de documentaire mee vorm geven. Hiermee maakt Honda één van de eerste documentaires volledig gemaakt door de online community.

De Nederlandse consument strikes back. Via Twitter deze keer. De website Uitgekotst.nl — what’s in a name — sprokkelt tweets van klanten die flink ontevreden zijn met geleverde producten of diensten van een bedrijf. De site verzamelt alle berichtjes met de trefwoorden #fail, #zuigt en #kut. En wat straffer is: het logo van bedrijf X of Y komt er meteen langs te staan. Kwestie van al die verzamelde twitterwoede duidelijk te kanaliseren.

Hulde hulde

Posiftief tegengewicht moet er zijn. Daarom riepen dezelfde initiatiefnemers ook huldehulde.nl in het leven. Yup, een site die de positieve twitterberichtjes over bedrijven verzamelt. Trefwoorden zijn hier o.a. #hulde, #kudos en #petje af. Benieuwd of de Belgische variant al in de maak is.