Vandaag is het officieel de laatste schooldag, morgen start de vakantie ! Voor de werkende mens een moment waar hij naar toe leeft om even los te komen van het dagelijkse professionele leven. Voor studenten en de schoolgaande jeugd ligt dat blijkbaar anders. Vakantie ? Dat is het moment om te werken. Een vreemde paradox, niet ?

En toch zijn er jaarlijks naar schatting 62% van de scholieren en studenten die hun zomerdagen opofferen aan glazen wassen in een café, gerecycleerde melkflessen controleren op de fabrieksband of dossiers klasseren in een kantoor. Gemiddeld levert deze zomerarbeid tussen de 1500 EUR  en 2100 EUR op. De zuurverdiende centen worden vaak meteen gespendeerd aan een rist zomerfestivals of een verre vakantie met het (vakantie)lief en/of de vrienden. And that’s all worth it ! Een kleine 20% van de verdienste verdwijnt alsnog in de spaarpot.

Kritisch blijven bij de keuze van je vakantiejob is echter wel noodzakelijk. Zwartwerk, arbeidsongevallen en onbetaalde werkuren zijn risico’s die eigen zijn aan studentenjobs. Goede afspraken met je baas en collega’s en deze afspraken vastleggen op papier is de beste manier om van je vakantiewerk een geslaagde ervaring te maken. Soms wordt het zelfs een extra troef op je CV.

En indien je achteraf de job toch maar niets vindt, aarzel dan zeker niet om al je klachten even te delen met de wijde wereld via Youtube (zoals de man in bijgevoegd filmpje).

(bron cijfermateriaal: Randstad studentenstudie 2009)

Taallink, het e-mailmagazine van de Taaltelefoon, spot een brandnieuw fenomeen: de botellon. Qué ? Tijdens de zwoele zomeravonden spreken honderden jongeren via sms en internet af om samen een feestje te bouwen. Plaats van afspraak ? Onze Vlaemsche pleinen, braakliggende terreinen en andere openbare plaatsen.

Grote fles

Het bring-your-own-booz principe maakt van elke botellon een prijsvriendelijk, gezellig alternatief voor de (duurdere) terrasjes. Al hebben ze in het Zuiden — Botellon is Spaans voor ‘grote fles‘ — vaak een negatieve bijklank omwille van de openbare dronkenschap, geluidsoverlast en bijhorend zwerfvuil.

Tuikabelbrug

Mag ik bij deze het Albertkanaal in Hasselt voorstellen voor de volgende botellon ? Er hangt daar toch een brug die amper wordt gebruikt. Santé !

Contextual advertising … het is niet de eerste keer dat er over geschreven wordt op de CandyBlog. Ook nu is er zeer ongelukkig – en ongepland – een verband tussen artikel en advertentie. Helaas komt het vaker voor dat de inhoud botst in plaats van versterkend werkt. Zoals hieronder.

Nochtans kan dit technologisch zeer eenvoudig verholpen worden. Het probleem is o.a. dat content van nieuwssite en banners zelden ‘tags’ of sleutelwoorden bevatten, waardoor het simpelweg niet mogelijk is te weten wat IN het artikel staat. Zonde. Bedenk maar even hoe doeltreffend advertising zou zijn als de context wél als een schoentje past.

Regelmatig wordt er verwezen naar de rol van Twitter in het kader van “breaking news”. Recente natuurrampen en vliegtuigcrashes waren telkens een goed voorbeeld. Vannacht deed het daar wellicht nog een schepje bovenop. Toen ik iets na twaalven terugkeerde van een terrasje, was mijn timeline gevuld met tweets over het mogelijke overlijden van Michael Jackson. Op Twitter Search (dat op dat moment nog nét niet uit de lucht was) verschenen per minuut honderden berichtjes met updates (en retweets van die updates).

In een mum van tijd was Michael Jackson hét wereldwijde gespreksonderwerp. Onderstaande stop motion van de trending topics op Twitter zo rond middernacht, geeft een goed beeld van hoe de conversatie plots veranderde en het nieuws zich verspreidde over het internet.

Zaterdag 27 juni is niet alleen één van de eerste braderiedagen, maar vindt ook de Vijf tv City Day plaats in Hasselt. Nu ben ik niet echt een fan van Vijf tv, maar extra kortingen spreken de fashionista in mij wel aan ! Op de website vind je alvast leuke routes. Bovendien ontdek je waar je jezelf op culinair, design- of shoppingvlak kunt laten verwennen. Schrijf je je in ? Dan ontvang je bovenop de braderieprijsjes nog extra kortingen ! Mooi meegenomen, toch ?

“Werk maken van een Creatieve Economie”. Zo luidt het eerste deel van de vierdelige creatieve boekenreeks van FlandersDC en de Vlerick Management School. Dit eerste deel schetst de situatie van Vlaanderen t.o.v. de wereld. En die is niet meteen geweldig positief. Toch niet ten aanzien van 12 andere vergelijkbare regio’s die gebruikt worden als benchmark.

Kneusje van de klas

De economische realiteit is duidelijk, lees ik. En ik beaam. Op productieniveau kunnen we de concurrentie met het Oostblok, China of Indië nog zelden aan, zelfs niet op vlak van kwaliteit en efficiëntie. Het is tijd dat we de stap zetten naar een innovatie-gedreven economie. Een economie die is gestoeld op kenniscreatie, talent, technologische vernieuwing en ondernemerschap. Vlugger gezegd dan gedaan natuurlijk, zeker als we hierin het kneusje van de klas zijn. Nu nog. De creatieve industrie staat te trappelen van ongeduld om een hefboom te worden voor een creatieve economie. Zowel door samenwerking als door inspiratie.

Creatief geclusterd

Vlaams, maar vooral stedelijk beleid kan hierbij een zeer grote rol spelen. Een creatieve regio staat of valt immers met de aanwezige ondernemingscreativiteit. Een mix van innovatie, ondernemerschap en internationalisatie. Natuurlijk moet een regio voldoende talent bevatten en aantrekkelijke vestigingsvoorwaarden hebben. Maar de zachte locatiefactoren spelen misschien een nog belangrijkere rol. Wie wil er werken op een plaats met weinig cultuur, tolerantie of leuke woongelegenheden ? Vaak ontstaan er dan creatieve clusters. Het Tweewaters-project op de oude brouwerijsite in Leuven is daar een mooi voorbeeld van. C-Mine in Genk evenzeer.

Grondstof

Kennis is macht. Maar kennis is ook de basis van creativiteit. Het is de grondstof van ons hedendaagse kapitaal. Een innovatie-gedreven economie moet kunnen steunen op de productie, verspreiding en gebruik van kennis en informatie. Maar hoe komt het toch dat we in onze zelfverklaarde creatieve regio’s nog altijd niet – gratis – op het internet kunnen ? Gratis de bus nemen … ja. Maar gratis surfen — ho maar ! Technologie is nochtans, samen met talent en tolerantie, dé basisvoorwaarde wil in een regio, stad of site een creatieve klasse opstaan, aldus Richard Florida. Het is de taak van de overheid om de juiste voorwaarden te scheppen zodat kenniscreatie en -deling optimaal kunnen gebeuren. Ik mag dan ook blij zijn dat de Stad Hasselt een mooi initiatief heeft genomen met CreativeClass vzw. Toch kunnen — en moeten — we nog verder gaan. Een creatieve stad ontstaat niet zomaar. Er moet bewust voor gekozen en aan gewerkt worden. Dag in, dag uit. Het verschil tussen de creatieve industrie en creatief ondernemerschap is immers nog groot in Vlaanderen. We moeten hier alleen waakzaam zijn voor fragmentarisch beleid. De vraag naar concentratie, coördinatie en interactie is zeer groot. Ook tussen de clusters.

Ten slotte geven auteurs I. De Voldere en L. Sleuwaegen nog enkele beleidsaanbevelingen:

• Stimuleer het ondernemerschap bij jonge creatievelingen.
• Garandeer een vlotte toegang tot financiële middelen voor verdere groei.
• Investeer in infrastructuur voor creatieve initiatieven.
• Werk aan grondige analyses van de creatieve industrie.

De drie vervolgboeken gaan verder in op innovatie, leiderschap en ondernemen in relatie met creativiteit. Ze reiken een leidraad aan om de theorie in de praktijk om te zetten. Wordt vervolgd.

Het gaat niet zo bijster goed met de krant, ook niet in Nederland. Dalende bereikcijfers en advertentie-inkomsten zorgen ervoor dat heel wat dagbladen in moeilijkheden (dreigen te) raken. In een poging om die negatieve evolutie te doorbreken heeft de Tijdelijke Commissie Innovatie en Toekomst Pers (de commissie Brinkman) in opdracht van de Nederlandse regering onderzoek gevoerd naar mogelijke alternatieven.

Vandaag stellen ze hun conclusies voor (het volledige rapport kan je hier downloaden). Ongetwijfeld één van de meest opvallende suggesties is een internetbelasting, waarbij ieder gezin jaarlijks (tijdelijk) €2 bijdraagt aan een fonds dat investeert in innovatieve krantenprojecten.

Heel wat internetgebruikers voelden zich gestraft en reageerden negatief op de suggestie. Cultuur-minister Plasterk heeft echter al laten weten niet in de belasting te geloven, voorlopig zal het dan ook bij een suggestie blijven.

Wacko. Bijna te gek voor woorden. Op Pecha Kucha Maastricht had ik de eer om de jonge Duitser Fabian Seibert te ontmoeten. Een talentvolle designer die geïnspireerd werd door het contrast tussen de zeer ideologische islamitische zelfmoordacties en de Westerse badkamervarianten die eigenlijk meer om aandacht vragen dan dat ze moeten lukken. Zijn controversiële ‘suicidal jewelry‘ schreeuwt evenzeer om aandacht: een collier die alleen maar dicht(er) kan, een doe-het-zelf armband mét instructies en stijlvolle verbanden die de mislukte poging moet verbergen.

Zelf heb ik het iets veiliger gehouden en een ander stuk uit zijn collectie gekocht. De ‘communicator’. Pleisters met Schwarowski steentjes die gedragen worden als juwelen (bv. ring). Eigenlijk ideaal voor singles die aangesproken willen worden op dit originele ‘juweel’.

Toch zijn dit slechts een paar items van zijn veelbelovende collectie. Neem gerust zelf eens een kijkje.

Budhi.nl zag deze week het levenslicht. Budhi bestaat uit blogs van vrouwen die schrijven over hun belevingen over liefde, mode & beauty en bewustwording. Een communitysite van Sanoma Nederland voor vrouwen van 25 tot 40 jaar. Geen wereldschokkend nieuws als je bedenkt dat er wel meer van die platformen bestaan. Diezelfde Sanoma lanceerde zelfs, nota bene, amper 2 weken geleden Yunomi.nl… Een community site voor vrouwen ! Natuurlijk ! Onderzoek zou uitwijzen dat 46% van de Nederlandse vrouwen graag dagelijks meer tijd voor zichzelf willen, wat vertaald werd in online vrouwenplatformen. Beide sites leggen nadruk op inspiratie, bij Budhi op spiritueel vlak, terwijl bij Yunomi de praktische kant meer belicht wordt.

Wat mij vooral inspireert aan Budhi.nl, is de oprichtster zelf. Marjolijn, een 27 jarige vrouw, die op zoek was naar haarzelf, maar dan wel op hoge hakken en met make-up.

Uit haar dagelijkse portie leesplezier Elle, Viva en Mind Magazine, ontsproot de idee achter Budhi.nl. Een business plan, en via via een gesprek met Sanoma Nederland, leidde tot de oprichting van de vrouwensite.

Mooi toch? Zeker als je bedenkt dat een idee vaak al sterft, omdat het net blijft bij die éne bedenking.

Of mannen zulke platformen boeien? Collega Piet werd getipt via collega Daniël, én wees me op het bestaan van de site…