Gisteren lag het fameuze Gift Fair Cruise Schip van Samdam aangemeerd in de haven van Antwerpen. Volgens deze laatste the place to be om het nieuwste op vlak van relatiegeschenken en trendy premiums te besnuffelen. En vervolgens te bestellen, uiteraard. Kortom, helemaal iets voor mij. Met de hulp van trouwe vriend Tom(Tom) kom ik aan op de Kattendijkdok — et voilà: daar ligt ze: de Ocean Diva Futura. Wow, wat een boot ! Sorry, euh … schip :-)

Eenmaal aan boord word ik vriendelijk ontvangen. Ik krijg een badge, een zilveren GiftFair-tas en kan eindelijk beginnen met mijn speurtocht. Al snel kom ik tot de conclusie dat er maar weinig écht nieuwe premiums zijn. De meeste zaken heb ik al eens gezien. In een foldertje of op internet. Toch is het leuk om ze ook eens van dichtbij te zien, in het echt. En dan kan een mens al eens van mening veranderen. De rest van mijn tijd op de boot (sorry: schip) bestaat uit het uitdelen en ontvangen van kaartjes, lekkere broodje eten, iets drinken en dan … terug richting Hasselt.

Mijn bescheiden conclusie van de Gift Fair Cruise: originele locatie, vriendelijk onthaal en lekkere broodjes. Maar: net iets te weinig nieuwe zaken om te ontdekken. Volgend jaar misschien beter ? Op een vliegtuig dan ? Richting Ibiza ? Ik zal er zijn.

Waar burgerjournalistiek tot nu toe veelal beperkt was tot ‘verslaggeven’, gaan een aantal van onze Noorderburen vandaag nog een stapje verder. Vanmiddag om 15.30 uur zullen vijf lopers immers via GPS en live videobeelden onmiddellijk verslag uitbrengen van de Sky Radio Run.

De applicaties die daarvoor gebruikt worden, zijn overigens ook allemaal van Nederlandse makelij: Trackr.nl maakt de GPS tracking mogelijk, het Amsterdamse Livecastr verzorgt de live videostream, het Amersfoortse internetbureau Admium verzorgt de grafische schil en de aggregatie van foto’s.

Rechtstreeks te volgen op hardlopen20.nl.

Sommige tekstschrijvers krijgen heimwee bij het zien van een oldschool typemachine. Het blinkende chroom. Het inslaan van de inkt. De verlossende ‘ping’ aan het einde van elke regel. We zouden bijna het gepruts met inktlinten en haperende hamertjes vergeten.

Jeremy Mayer is iemand die deze antiquiteiten verzamelt. Maar in plaats van zijn collectie braafjes te tonen, haalt hij ze uit elkaar en tovert ze om tot buitenaardse insecten, skeletten en anatomisch correcte menselijke figuren. Om een idee te krijgen van de noeste arbeid: voor één mens heeft Mayer meer dan 40 typemachines en 1000 werkuren nodig. Met soms akelige resultaten …

De iPhone … iedereen kent wel iemand die er niet over kan zwijgen en het ding aanbidt als een icoon. Het toestel is ook in Japan gelanceerd, maar daar bleef het zowat bij.

Als er iets is waar Japanners goed in zijn — naast het vervaardigen van scherpe zwaarden — is het wel technologie. En van een iPhone liggen ze nu eenmaal minder wakker dan hier. Ze staan dan ook een heel stuk verder, zoals blijkt uit een studie van Yamaha. Mobiele telefoons richten zich steeds meer  op maat van niches, dus bogen de ingenieurs van Yamaha zich over telefoons voor muzikanten. Of zijn het muziekinstrumenten waarmee je ook bellen ?

Een prachtig voorbeeld is deze Key to Touch. Een gsm die je kan openklappen tot een echte mini-piano.

De Trio in Your Hand ontplooit zich tot drie aparte delen. Met een scratch pad and sampler voor de mobiele dj.

We geven jullie ook nog de Sticks in the Air mee. Twee drumstokjes die geluid produceren naargelang je zwaaitechniek. Beginnen ze te rinkelen ? Snel toeklikken en je oproep beantwoorden.

De liefhebbers kunnen hier doorklikken voor filmpjes en andere prototypes. (Indien je Japans niet meer is wat het geweest is: gewoon onderaan op de kleine images klikken).

‘t Zijn misschien (platte) vijgen na Pasen, maar sommige dingen zijn gewoon té leuk om niet te delen. Zoals de Shit Box; een lichtgewicht, opvouwbaar wc’tje in karton dat je makkelijk overal kunt meenemen. Een ‘dringende boodschap’ ? Gewoon de box ontvouwen, wegwerpzakje erin, en ju … Een handig alternatief voor de — soms — mensonterende wc’s op festivals of campings.

Let ook op de naam van het bedrijfje dat de Shit Box verdeelt: The Brown Corporation. Sterk staaltje mindmapping.

PS.   Om één of andere duistere reden zat de verkeerde link onder ‘shit box’. Waarvoor onze welgemeende excuses. Maar hé … shit happens.

Elk jaar is er wel weer eens een onderzoek naar het verband tussen automerk en persoonlijkheid. Voor marketing is dit trouwens hoogst interessant, want dit verband blijkt haast onveranderd over de jaren en het bevestigt bovendien de geldende stereotypen. Alle reclame ten spijt. Je bent niet wat je eet, maar waarmee je rijdt ;-)

Uit recent Duits onderzoek (naar 12 merken) bleek bijvoorbeeld dat merken zoals Porsche, Audi en Mini vooral met aantrekkelijke mensen worden geassocieerd. In een Mercedes rijden dan weer eerder saaie, oudere mannen, terwijl VW-rijders vooral vrolijke gasten zouden zijn. De gemiddelde Mercedes chauffeur wordt door de respondenten op 62 jaar geschat. Tweede en derde in dit rijtje zijn Lexus (44) en Porsche (42). De meeste jeugdige chauffeurs rijden Mini (29) en Smart (32). Deze laatsten worden ook ‘vrolijk’ geacht, maar ze moeten wel VW-rijders voor zich laten.

Verder blijken sportieve rijders in een Mini, BMW of Audi te cruisen, dit in tegenstelling tot eigenaars van een Ford, Dacia of Citroën. De meeste vrouwelijke merken zijn alweer Mini, Smart en … Fiat. Daartegenover worden Porsche en BMW als supermannelijk ingeschat.

Misschien nog belangrijker dan de merken die hier werden opgesomd, zijn de merken die (persoonlijkheid) ontbreken … Zoals de almanak zegt: “Beter een oude grijze mus, dan geen mus” ;-)

Bedankt voor de tip Geert !

Leren fietsen. Het is een van die mijlpalen in het leven van elk kind. In de goeie ouwe tijd – nu ja, eigenlijk nog steeds – werden er dan kleine wieletjes aan de zijkant van de kinderfiets gemonteerd die je helpen het evenwicht te behouden. Het ziet er een beetje belachelijk uit maar het werkt !

Gelukkig is er iemand die – voor design bewuste ouders – nieuw leven heeft geblazen in dit concept.

De constructie van de achterwielen is zo ontworpen dat bij lage snelheid er een brede basis is die het kind helpt zijn/haar evenwicht te bewaren. Als het comfortabel voelt en een wat hogere snelheid haalt, shiften de wielen meer naar binnen door de verminderde druk op de achteras. Op deze manier kan je gradueel leren rijden aangezien de wielen je evenwicht in eerste instantie opvangen, maar geleidelijk aan shift het evenwicht van de fiets naar de jonge bestuurder.

Zodra de kleine meer ervaren is, kan je de wielen naar binnen toe herzetten.

Deze Shift Bicycle is ontworpen door Matt Grossman en is winnaar van de 9e International Bicycle Design Competition in Taipei.