Als je er als merk voor kiest om je ethische waarden volop in de kijker te plaatsen, dan is het een goed idee om ervoor te zorgen dat die waarden een beetje overeenstemmen met de realiteit. Dat hadden ze bij Dove/Unilever intussen wellicht al begrepen. Greenpeace wil ze er anders nog wel even aan herinneren …

YouTube Direkt

Dag 3 en ik ben een beetje teleurgesteld in de Adobe presentatie. Want hier zitten uiteindelijk toch 2000 mensen die, hoe moet ik het zeggen, op de één of andere manier een beetje afhankelijk zijn. Hoewel. Opvallend veel designers omzeilen dat net (bewust ?) door eigen programmaatjes te gaan schrijven. Het gaat over Color Tracking Identification, registratie van oogbewegingen (Eye Tracker Predictive) … niet meteen zo nieuw allemaal lijkt me.

Roots, Showplace en Loopita heb ik al aangehaald, dus ik gun mezelf wat tijd om buiten rond te snuffelen op Mercadillo, waar, zoals het op een echt festival hoort, leuke spulletjes te koop zijn. Van t-shirts tot badges tot tekeningen… allemaal eigen werk van de exposanten. Op Cinexin (een beetje het Offf Film Festival) kan je dan weer kennismaken met filmpjes van de meest ronkende namen in animatie en motion graphics. Openroom stelt de nieuwkomers in de digital scene voor… dus die nog wel tegen op volgende edities ! En naast Machina (een log-on-to-the-web ruimte) rest dan enkel nog Chillax: heerlijk achterover leunend in zitzakken genieten van de zon en de sfeer …

Helemaal niet zo erg dus dat door technische problemen het panelgesprek What is motion graphics today ? in de namiddag wat later begint. Offf – dag 3 lijkt me maar moeizaam op gang te komen. De creative producer bij Boolab, Lucas Elliot (eerder op de dag al te zien en nu de moderator van dienst) geeft de deelnemers eerst even de gelegenheid zichzelf voor te stellen. Onesize: ik vraag me af hoe moeilijk het kan zijn om je Off-presentatie een beetje voor te bereiden, om heen en weer gezoek doorheen je computer te vermijden: full screen voor een volle zaal. Maar dit hoort dan bij de nonchalance van het festival zeker ? ;-) Volgende in rij: G-Munk (animatie en 3D) en MINIVEGAS. Hun meest recente project (een filmpje ter promotie van condoomgebruik) lijkt wel Nemo meets the penis. Release hiervan en dus website zeker in de gaten houden ! De verdere vraagstelling tussen de panelleden blijft beperkt tot: Technology defines what’s possible, so what is the relation between creativity and technology ? Daarna is het de beurt aan het publiek, sowieso een uitdaging op een festival als dit, zeker wanneer de techniek je in de steek laat …

GROUP94 uit Gent. Mag ik niet missen, al was het maar uit vaderlandse trots ! Wat doen ze ? Heel eenvoudig: ze maken websites ! Oprecht blij om te mogen deelnemen aan Offf en dat merk je. Ze hebben zelfs de moeite genomen om de skyline in hun website voor Nokia aan te passen naar die van Lissabon. En dat weet dit publiek te appreciëren. Trouwens, ze laten tussendoor duidelijk blijken dat hun team niet vies is van een spelletje poolen. Misschien eens uitnodigen bij NOCUS dan ? ;-)

Rob Chiu (The Ronin), Chris Hewitt (Dstrukt) tonen graag wat zij naast het broodnodige commerciële werk, allemaal voor leuks uit hun mouw weten te schudden. Commercial work kills you !

Offf naar zijn einde en dag 3 naar zijn hoogtepunt: de kaskrakers van Fallon. Waaronder de spotjes voor SONY Bravia (de springballen, de verfbommen, de Play-Doh konijntjes…). Resultaten: de TV waar het allemaal om draait raakte uit stock, de filmpjes moesten daarom off-air plus 4 miljoen views op YouTube maakten dat de klant SONY zijn mediabudget kon halveren… succes lijkt me dan een eufemisme. De 2000 Offf-ers zijn enthousiast !

Piano en beats sluiten Offf af. En tot zover jullie correspondent vanuit Lissabon ! Weer over naar jullie, NOCUS ! Ah ja, iemand enig idee of er al tickets voor de volgende editie beschikbaar zijn ? ;-)

Dag 2 opent om 12u. met vooral Portugees talent op Roots: 50DONE & friends. Zo komen we meteen te weten wie er achter het introfilmpje van de ‘Offf-site’ zit: www.ingrediente-x.com. En van welke hand de festival affiche is: www.dialectica.net.

Tweede in rij: IJsland en Duitsland verenigt in New York: Karlssonwilker Inc. Een 2-mans designstudio die vooral opvalt door zijn originele aanpak van projecten. Voor bijvoorbeeld Creative Time (zij gebruiken de stad New York op zich als tentoonstellingsruimte = public art) luidde de opdracht: ontwerp de cover van het boek dat wordt uitgegeven naar aanleiding van hun 33ste verjaardag. Hierop begonnen Hjalti Karlsson en Jan Wilker met de bouw van The Urban Visual Recording Machine: een mobiele wagen uitgerust met leesapparatuur die kleur, beweging, geluid enzovoort registreert, op verschillende plaatsen in de stad. De prints van deze gegevens leverden 5000 verschillende covers op, elk een unieke momentopname van New York.

Voor de presentatie die daarop volgde: check het portfolio van Hellohikimori. Vooral hun nieuwe website voor Le Coq Sportif.

Later in de namiddag: een panelgesprek met als onderwerp: Visual complexity en Information Visualization. Oftewel: hoe de vele data, verzameld uit complexe netwerken, visualiseren? Wanneer ingewikkelde grafieken en diagrammen worden toegelicht … in het Portugees (!), maak ik van de gelegenheid gebruik om een uitgebreider kijkje te gaan nemen op Loopita: een podia voor experimentele elektronische geluiden. Om 18u. is het daar de beurt aan Sawako. Eindelijk weer een dame, want die zie je hier vaak alleen maar naast de podia! Sawako dus. Een sound-sculptor. En mag ik dat zo letterlijk vertalen als beeldhouwen met geluid ? Ze gebruikt daarbij fragmenten uit het alledaagse leven (bijvoorbeeld vogelgeluiden), die dan ook vertaald worden in visuele effecten.

Opnieuw naar Roots voor motiondesigner Fakepilot: compleet getooid met pilotenhelm! Hij bewijst in zijn geanimeerde performance dat je je realisaties ook kan voorstellen zonder dat het publiek je ziet scrollen doorheen je bureaublad. Eén van zijn animaties: de website voor rapper/producer Sean John, beter bekend als Puff Daddy of P. Diddy of …

Daarna weer een panel, met onder meer Andreas Müller. Hij richtte samen met de stichter van Hi-Res! (zie verder) het project Nanika op: een zoektocht naar interactie die verder gaat dan traditionele input en output. Eén van de werken die hieruit voortvloeide: Hana. Concreet: een computer genereert een code die visueel omgevormd wordt tot bewegende ‘bloemen’, te zien op Showplace (de tentoonstellingsruimte).

20 u.: tijd voor Alex Trochut, een illustratieve typograaf. De spontane applausjes die losbarsten tijdens de presentatie van zijn arbeidsintensieve realisaties zijn meer dan terecht! Vooral de eerlijke materialen waarvan hij durft te vertrekken bij een ontwerp, vallen op. Zo ging hij voor The Rolling Stones’ CD-cover Rolled Gold eerst kleine papieren strookjes vouwen om vormen en lichteffechten te bestuderen. De poster voor papierfabrikant Arjo Wiggins vond dan weer zijn oorsprong in letters gemaakt uit klei. Indrukwekkend !

Om 21 u. sluit Hi-Res! af. Vooral bekend om hun digital narratives, met als meest bekende voorbeeld: The Lost Experience. En met de quote waarmee zij openden, sluit ik hier af: ‘Art suffers the moment other people start paying for it. The more you need the money, the more people will tell you what to do. The less control you will have. The more bullshit you will have to swallow. The less joy it will bring. Know this and plan accordingly.‘

‘Offf‘ Lissabon… de sfeer ? Een beetje Pukkelpop ! ;-) Maar op de verschillende podia geen muziek, wel design. Ik voel me meteen thuis ! Het concept ? Het festival is opgedeeld in 8 area’s. En Roots is daarvan het hart. Hier becommentariëren meer dan 20 artiesten hun kijk op de visule cultuur.

De openingspresentatie is er eentje van The KDU: The Keystone Design Union. Ontstaan mede vanuit de grootste frustratie van elk designer: het gevoel van afhankelijkheid wanneer een klant zelf komt aandraven met de oplossing. Hoe vermijd je dit alombekende scenario ? Creëer zelf een brand, eerder dan oplossingen te bedenken voor een klant… KDU: een creatief collectief met meer dan 500 leden wereldwijd, die werken in alle mogelijke verschillende disciplines van design. De re-designing van het Amerikaanse muziekmagazine URB is één van de resultaten van dit globaal project.

In de namiddag vallen twee presentaties op. Allereerst die van Random International. Zij ontwikkelen experimentele interactieve projecten of zoals ze het zelf verwoordden: ‘We develop experience!‘ En dat gaat van Pixeltape en The Lightroller (‘tekenen’ met licht op een gevoelige plaat) via Liquid Christal Displays (verlichting die reageert op beweging) om te komen tot de inspiratiezin van het congres: ‘A Wi-Fi, a Wi-Fi, my kingdom for a Wi-Fi‘. Die durven zij, weliswaar ludiek, in vraag stellen: Wat is er mis met ‘being stringed‘, ‘being wired‘?

Tweede hoogtepunt van de namiddag: Joshua Davis. Deze artiest tekent kleine, vectoriële items, die hij in een lay-out giet met behulp van zelfgeschreven computerprogramma’s. Deze unieke tekeningen stelt hij voor in een tweede area op het festival: Showplace. Maar, het werk bestaat daar enkel uit zwarte lijnen. Hij wil namelijk dat het publiek gaat inkleuren. En dat heeft succes!

Te onthouden: www.fluid.nl – www.lavitrinedetrafik.fr – en www.allofus.org (in een entertainende keynote tonen zij aan dat ze ‘magie’ in ruimtes weten te brengen door hun interactieve media: het beschermde domein van interieur designers en architecten is niet langer !).

Tot zover jullie correspondent vanuit Lissabon ! ;-) Até em breve !

Honden verminderen stress op het werk en creëren een positief gevoel. In de UK bewees de Cocker Spaniel Rupert dat al. Hij verbaasde het management van zijn bedrijf door de werknemers om te toveren tot sportieve, relaxte mensen, zelfs enkelen die zowaar stopten met roken! Vandaag kreeg ook NOCUS een onverwachte sollicitant aan de deur! Een wit bastaardje, dat we dan maar Tobias doopten, meldde zich spontaan en erg enthousiast.

Gelukkig was Tobias gechipt en is hij intussen alweer onderweg naar zijn eigenlijke werkstek. Misschien toch maar eens een echt zoekertje plaatsen …

Hèhè ! Eindelijk is er een RSS Reader die de berichten echt eer aan doet. In plaats de plain forward saaie tekstregeltjes, stelt Times je in staat om je eigen krant samen te stellen met je favoriete RSS feeds. De berichten worden grafisch opgemaakt in kranten lay-out, inclusief de bijhorende pics. Super gewoon !

Bedankt voor de tip Tijs !

Hoewel games als GTA4 de laatste dagen iets anders doen vermoeden, zijn er nog steeds idealisten die zich toeleggen op het verbeteren van de verkeersveiligheid. Dat blijkt althans uit het Virtual Wall ontwerp van de Zuid-Koreaan Hanyoung Lee.

Het virtuele scherm wordt geprojecteerd op drukke kruispunten en moet automobilisten wijzen op overstekende voetgangers. In plaats van het traditionele rode licht, zien de automobilisten een reuzegrote projectie van wandelende figuren. Voetgangers kunnen, beschermd door de virtuele wand, veilig de weg oversteken …

Gezien bij Springwise.

Excuseer ? Jawel. “Portmanteau“. Soms moet een Engelstalige je een frans woord bijleren dat ook gekend is in het nederlands. Portmanteau, oftewel een hypogram of kofferwoord is dus een mengwoord waarin twee of meer woorden versmolten zijn.

Het gesprek ging trouwens over smirting, het sociale gebeuren tussen rokers (en niet rokers) aan de deuren van restaurants of kantoren. Het woord zou een samenvoeging zijn van smoking en flirting. Blijkbaar is het in Londen, na de metro, de meest aangewezen plaats om nieuwe contacten te maken. Waar die siggie toch niet goed (?) voor is …

By the way, hier zijn nog wat andere voorbeelden van kofferwoorden:

• blog (web + log)
• brunch (breakfast + lunch)
• pixel, (picture + element)
• conculega (concurrent + collega)
• Bollywood (Bombay + Hollywood)

En last but not least: NOCUS (no + focus), m.a.w. breder kijken dan enkel wat voor je neus ligt